ब्रह्मसूत्रभाष्यम्/C03/S02/A029

अरूपाधिकरणम्

रूपवत्त्वादनित्यत्वमित्यतो वक्ति-

ॐ अरूपवदेव हि तत्प्रधानत्वात् ॐ ॥ 14-337 ॥

प्रकृत्यादिप्रवर्तकत्वेन तदुत्तमत्वान्नैव रूपवद्ब्रह्म । हि शब्दाद्’अस्थूलमनणु’ इत्यादिश्रुतेश्च ।

‘भौतिकानि हि रूपाणि भूतेभ्योऽसौ परो यतः ।
अरूपवानतः प्रोक्तः क्व तदव्यक्ततः परे’

इति च मात्स्ये॥ 14 ॥

ॐ प्रकाशवच्चावैयर्थ्यम् ॐ ॥ 15-338 ॥

‘यदा पश्यः पश्यते रुग्मवर्णं कर्तारमीशं पुरुषं ब्रह्मयोनिम् । ‘श्यामाच्चबलं प्रपद्ये’‘सुवर्णज्योतिः’ इत्यादिश्रुतीनां च न वैयर्थ्यम् । विलक्षणरूपवत्वात् । यथा चक्षुरादिप्रकाशे विद्यमानेऽपि वैलक्षण्यादप्रकाशादिव्यवहारः ॥ 15 ॥

ॐ आह च तन्मात्रम् ॐ ॥ 16-339 ॥

वैलक्षण्यं चोच्यते रूपस्य विज्ञानानन्दमात्रत्वं’ऐकात्म्यप्रत्ययसारम्’ इति ।

आनन्दमात्रमजरं पुराणमेकं सन्तं बहुधा दृष्यमानम् ।
तमात्मस्थं योऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम्’

इति चतुर्वेदशिखायाम् ॥ 16 ॥

ॐ दर्शयति चाथो अपि स्मर्यते ॐ ॥ 17-340 ॥

दर्शयति चानन्दस्य रूपत्वं

‘तद्विज्ञानेन परिपश्यन्ति धीरा आनन्दरूपममृतं यद्विभाति’ इति ॥

‘शुद्धस्फटिकसङ्काशं वासुदेवं निरञ्जनम् ।
चिन्तयीति यतिर्नान्यं ज्ञानरूपादृते हरेः’

इति च मात्स्ये॥ 17 ॥