Bruhadaranyaka/C5/S19

एकोनविंशं ब्राह्मणम्

भूमिरन्तरिक्षं द्यौरित्यष्टावक्षराण्यष्टाक्षरं ह वा एकं गायत्र्यै पदमेतदु हैवास्या एतत् स यावदेषु त्रिषु लोकेषु तावद्ध जयति योऽस्या एतदेवं पदं वेद ॥ १ ॥

ऋचो यजूंषि सामानीत्यष्टावक्षराण्यष्टाक्षरं ह वा एकं गायत्र्यै पदमेतदु हैवास्या एतत् स यावतीयं त्रयी विद्या तावद्ध जयति योऽस्या एतदेवं पदं वेद ॥ २ ॥

प्राणोऽपानो व्यान इत्यष्टावक्षराण्यष्टाक्षरं ह वा एकं गायत्र्यै पदमेतदु हैवास्या एतत् स यावदिदं प्राणि तावद्ध जयति योऽस्या एतदेवं पदं वेद ॥ ३ ॥

ऋग्यजुःसामसंस्थो यो भगवान् पुरुषोत्तमः ।

             स द्वितीयपदेनोक्तो गायत्र्याः प्रथमेन तु ॥

भूम्यन्तरिक्षस्वर्गस्थतृतीयेन समीरगः ।

अथास्या एतदेव तुरीयं दर्शतं पदं परो रजा य एष तपति यद्वै चतुर्थं तत्तुरीयं दर्शतं पदमिति ददृश इव ह्येष परोरजा इति सर्वमु ह्येवैष रज उपर्युपरि तपति एवं हैव श्रिया यशसा तपति योऽस्या एतदेवं पदं वेद ॥ ४ ॥

चतुर्थपादो गायत्र्याः प्रणवः समुदीरितः ॥

             तद्वाच्यो भगवान् सूर्यमंडलस्था तु या रमा ।
             सत्वात्मिक्येव तत्संस्थो रज आख्यप्रधानतः ॥
             परः परोरजस्तस्माद्य एवं वेद तं प्रभुम् ।
             लोकानां चैव वेदानां सर्वेषां प्राणिनामपि ॥
             सदैवाधिपतिर्भूत्वा यशःश्रीमांश्च जायते ।
             गायत्र्युपासने योग्यो ब्रह्मैव हि चतुर्मुखः ॥
             तस्मादुक्तफलं सर्वं सर्वोपासा च तस्य हि ।
             अंशेनोपासनान्येषां फलमल्पं च योग्यतः ॥
             गायत्र्या न ह्ययोग्योऽपि द्विजो योग्योऽपि न क्वचित् ।

ऋते विरिञ्चं तस्मात् तु तस्यैव ह्यखिलं फलम् ॥

यः परोरजास्तपति स तुरीयपदेन प्रणवेन पद्यते । तुरीयं पदं ददृश इव दृष्ट इव । तदधीनतेजःपुंजस्य सूर्यमंडलस्य दृष्टत्वात् ।

सूर्यमंडलगो विष्णुः सर्वेषां दृष्टवत् स्थितः । यस्मात् तदुत्थितं तेजोमंडलं दृश्यतेऽखिलैः ॥ इति त्रैविद्ये ।

सर्वं रजः सर्वां प्रकृतिम् ।

रंजनात् प्रकृतिः प्रोक्ता रज इत्येव वैदिकैः । तस्या अप्युत्तमो विष्णुर्यतोऽतः स परोरजाः ॥

सैषा गायत्र्येतस्मिंस्तुरीये दर्शते पदे परोरजसि प्रतिष्ठिता तद्धैतत्सत्ये प्रतिष्ठितं चक्षुर्वै सत्यं चक्षुर्हि वै सत्यं तस्माद्यदिदानीं द्वौ विवदमानावेयातामहमदर्शमहमश्रौषमिति य एवं ब्रूयादहमदर्श मिति तस्मा एव श्रद्दध्याम तद्वै तत्सत्यं बले प्रतिष्ठितं प्राणो वै बलं तत्प्राणे प्रतिष्ठितं तस्मादाहुर्बलं सत्यादो जीय इत्येवमेषा गायत्र्यध्यात्मं प्रतिष्ठिता सा हैषा गयांस्तत्रे प्राणा वै गयास्तत्प्राणांस्तत्रे तद्यद्गयांस्तत्रे तस्मात् गायत्रीनाम स यामेवामूं सावित्रीमन्वाहैषैव सा स यस्मा अन्वाह तस्य प्राणांस्त्रायते ॥ ५ ॥

अभिमानिनी तु गायत्र्या मुख्या श्रीः परिकीर्तिता ।

             ब्रह्माण्यमुख्याऽतो ज्ञेया सा तु ब्रह्माणमाश्रिता ॥

ब्रह्मा तु मुख्यगायत्री सा परोरज आश्रयेत् ॥ इति च ।

तद्वा एतज्जगत्सत्ये प्रतिष्ठितम् । भूमिरन्तरिक्षं द्यौरित्यादिना प्रस्तुतत्वात् ।

             तद्वा एतज्जगत्सर्वं चक्षुः सूर्याभिमानिनी ।
             विराण्नामविशेषाख्ये सर्वदा सम्प्रतिष्ठितम् ॥
             शेषः प्रतिष्ठितो वायौ स ह्यस्माद्बलवत्तरः ।
             स सत्य इति सम्प्रोक्तः सन्नस्मिन् याति यद्धरिः ॥
             वायुः समाश्रितो देवीं मुख्यां गायत्रिनामिकाम् ।
             सा चात्मनामधिपतिमेवं परममाश्रिता ॥
             प्राणानां रक्षणादेव गायत्री सा प्रकीर्तिता ।
             सावित्रीति च यामाह स विष्णुः परतोरजाः ॥
             एषैव सा हि गायत्री सविता हि जनार्दनः ।
             तस्माद्धि सूयते सर्वं सावित्री च तदाश्रिता ॥
             आदित्यस्तत्प्रतीकत्वात् सवितेति प्रकीर्तितः ।
             प्रतिमायां च तच्छब्दः प्रयोज्यो ह्युपचारतः ॥
             यस्मा आह स विष्णुस्तां गायत्रीं जगदीश्वरः ।
             ब्रह्मणे तस्य सा प्राणान् सर्वदा पाति पुत्रवत् ॥

ब्रह्मा हि पुत्रस्तस्यास्तु तत्पुत्रा इतरेऽखिलाः ॥

तां हैतामेके सावित्रीमनुष्टुभमन्वाहुर्वाग् अनुष्टुबेतद्वाचमनुब्रूम इति तन्न तथा कुर्याद्गायत्रीमेव सावित्रीमनुब्रूयाद्यदि ह वा अप्येवंविद्बह्विव प्रतिगृह्णाति न ह वै तद्गायत्र्या एकञ्च न पदं प्रति ॥६॥

तामाहुः परमां देवीं वृणीमह ऋगात्मिकाम् ॥

             नैव सा प्रतिमा मुख्या गायत्री परमा स्मृता ।
             गायत्रीमुख्यवेत्तारो योग्या ब्रह्मपदस्य ये ॥
             तेषां प्रतिग्रहाद्दोषो न कश्चन भविष्यति ।

न चैकपदविज्ञानफलायालं सुखानि च ॥

स य इमांस्त्रींल्लोकान् पूर्णान् प्रतिगृह्णीयात् । सोऽस्या एतत्प्रथमं पदमाप्नुयादथ यावतीयं त्रयी विद्या यस्तावत् प्रतिगृह्णीयात् सोऽस्या एतद्द्वितीयं पदमाप्नुयादथ यावदिदं प्राणि यस्तावत् प्रतिगृह्णीयात् सोऽस्या एतत्तृतीयं पदमाप्नुयादथास्या एतदेव तुरीयं दर्शतं पदं परोरजा य एष तपति नैव केनचनाप्यं कुत उ एतावत्प्रतिगृह्णीयात् ॥ ७ ॥

विष्णोर्यदा भगवतो लोकान् वेदांश्च चेतनान् ।

             विरिञ्चिजन्मन्यखिलान् प्रतिगृह्णन्ति कृत्स्नशः ॥
             गायत्रीपदविज्ञानफलमात्रं तदा भवेत् ।
             प्रणवप्रतिपाद्यं यत् तुरीयं भगवत्पदम् ॥
             सर्वगं वासुदेवाख्यं न तत्केनचिदाप्यते ।
             गायत्रीत्रिपदज्ञेयमनिरुद्धादिकं त्रयम् ॥
             ब्रह्मा व्याप्नोति मुक्तः सन् वासुदेवं न कश्चन ।
             लोकस्थमनिरुद्धं च प्रद्युम्नं वेदगं तथा ॥
             संकर्षणं वायुसंस्थं व्याप्य ब्रह्मा विमुक्तिगः ।
             गायत्रीज्ञानसामर्थ्यात् प्रणवज्ञानशक्तितः ॥
             वासुदेवं च सम्पश्येन्न व्याप्नोति कथञ्चन ।
             अनन्तत्वाद्वासुदेवः कथं व्याप्यो भवेत् प्रभुः ॥
             वर्णत्रयात्मप्रकृतिमतीतः सूर्यमंडले ।
             गुणत्रयात्मिकां बाह्ये यतोऽतः स परोरजाः ॥
             यतो न व्याप्यते सोऽसौ ब्रह्मणाऽपि कथञ्चन ।

अतः प्रतिग्रहो नास्य वासुदेवस्य विद्यते ॥ इति प्रकाशिकायाम् ।

तावदेतावत् प्रतिगृह्णीयादिति तस्यैव सामस्त्येन ग्रहणार्थम् । एतावदेव मम हस्ते विद्यते इतिवत् । न ह्यन्यदेवतावत् प्रतिग्राह्यमस्ति ।

तस्या उपस्थानं गायत्र्यस्येकपदी द्विपदी त्रिपदी चतुष्पद्यपदसि न हि पद्यसे नमस्ते तुरीयाय दर्शताय पदाय परोरजसेऽसावदो मा प्रापदिति यं द्विष्यादसावस्मै कामो मा समृद्धीति वा न हैवास्मै स काम ऋद्ध्यते यस्मा एवमुपतिष्ठते अहमदः प्रापमिति वा ॥ ८ ॥

अष्टाक्षरत्वाद् गायत्र्याः प्रोक्ता सैकपदीति च ।

             प्रणवेन सहैतास्तु गायत्र्याश्चतुरस्तदा ॥
             अकाराद्यतिशान्तान्तः प्रणवोऽष्टाक्षरो यतः ।
             पादः प्रणवसंयुक्तो गायत्री सा पृथग्यदा ॥
             द्विपदीति तदा प्रोक्ता त्रिपदी स्वपदैस्त्रिभिः ।
             चतुष्पदी सप्रणवा ब्रह्मणोऽन्यैर्न गम्यते ॥
             अपदी च ततः प्रोक्ता गायत्र्येवमुपस्थिता ।
             कामाप्राप्तिमपूर्तिं वा शत्रवे सा करिष्यति ॥
             असावदो मैव प्रापन्नास्मै कामः समृध्यताम् ।
             उपस्थिता चेदित्थं सा यद्यदोऽहं समाप्नुयाम् ॥
             इति सा कामपूर्तिं च स्वस्य सम्यक् करिष्यति ।
             सम्यग्ब्रह्मपदावाप्तिं तद्योग्यां मुक्तिमेव च ॥
             ब्रह्मणोपासितो दद्याद् गायत्र्याः पुरुषोत्तमः ।
             अलेपं सर्वपापेभ्यो विशेषेण प्रतिग्रहात् ॥

तद्योग्यां मुक्तिमन्येषां यथायोग्यमुपासितः ।

एतद्ध वै तज्जनको वैदेहो बुडिलमाश्वतराश्विमुवाच यन्नु हो तद्गायत्रीविदब्रूथा अथ कथं हस्तीभूतो वहसीति मुखं ह्यस्याः सम्राण्न विदाञ्चकारेति होवाच तस्याग्निरेव मुखं यदि ह वा अपि बह्विवाग्नावभ्यादधति सर्वमेव तत्सन्दहत्येवं हैवैवंविद्यद्यपि बह्विव पापं कुरुते सर्वमेव तत्संप्साय शुद्धः पूतोऽजरोऽमृतः सम्भवति ॥९॥

॥ इति बृहदारण्यकोपनिषदि सप्तमाध्याये एकोनविंशं ब्राह्मणम् ॥

॥ इति बृहद्भाष्ये सप्तमाध्याये एकोनविंशं ब्राह्मणम् ॥

वक्तव्यो भगवान् विष्णुर्गायत्र्या मुखसंस्थितः ॥

             अग्निमंडलगो नित्यमग्निनामाऽग्रणीत्वतः ।
             गायत्र्यास्तु परिज्ञानं ज्ञाते मुख्यगते हरौ ॥
             सफलं भवेदन्यथा तु न सम्यक्फलदं भवेत् ।
             गायत्रीमुखगो विष्णुर्ज्ञेयः सर्वात्मना ततः ॥
             संहर्ता सर्वदोषाणामग्निस्थः सर्वदाहकः ।

नित्यानन्दोऽग्निवर्णश्च रामः परशुभृत् सदा ॥ इति गायत्रीसंहितायाम् ॥