Bhagavatatatparyanirnaya/C4/S12

त्रयोदशोऽध्यायः

अव्यवच्छिन्नयोगाग्निदग्धकर्ममलाशयः ।स्वरूपमवरुन्धानो नान्यदस्मात् तदैक्षत ॥ ९ ॥

स्वरूपं जीवस्य बिम्बरूपं परमात्मानम् ।

'भिन्नस्वरूपमभिदं स्वरूपं तु द्विधा हरेः ।

भिन्नस्वरूपं ब्रह्माद्या मत्स्याद्यभिदमुच्यते॥ इति गारुडे ॥ ९ ॥

मत्वा तं जडमुन्मत्तं कुलवृद्धाः समन्त्रिणः ।वत्सरं भूपतिं चक्रुर्यवीयांसं भ्रमेः सुतम् ॥ ११ ॥

'कल्पः कल्पाभिमानी सन् शिंशुमारानुगः स्थितः ।

वत्सरो राज्यमकरोत्पित्रा दत्तं महाबलः॥ इति ब्राह्मे ।

'चक्रे नारायणः साक्षात्किंस्तुघ्नः कल्पमात्मजम्। इति पाद्मे ॥११॥

सदस्या ऊचुः–नरदेवेह भवतो नावद्यं हि मनाक् स्थितम् ।

तथा साधय भद्रं ते आत्मानं सप्रजं नृप ।इष्टस्ते पुत्रकामस्य पुत्रं दास्यति यज्ञभुक् ॥ ३२ ॥

यथा स्वभागधेयानि ग्रहीष्यन्ति दिवौकसः ।यद् यज्ञपुरुषः साक्षादपत्याय हरिर्वृतः ॥ ३३ ॥

'अनपत्योऽपि सद्धर्मा लोकजिन्नात्र संशयः ।

देवैस्तु पृथुजन्मार्थे हविरङ्गस्य नो हृतम् ॥ अनपत्यत्वकर्माऽसौ बालहत्या कृता पुरा ।

अतो दुष्टोऽभवत्पुत्र इष्टो विष्णुरतः पृथुः॥ इति वामने ॥३१-३३॥

स बाल एव पुरुषो मातामहमनुव्रतः ।अधर्मांशोद्भवं मृत्युं तेनाभवदधार्मिकः ॥ ३९ ॥

स शरासनमुद्यम्य मृगयुर्वनगोचरः ।हन्त्यसाधुर्मृगान् दीनान् वेनोऽसावित्यरौज्जनः ॥ ४० ॥

॥ इति श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्यविरचिते श्रीभागवततात्पर्यनिर्णये चतुर्थस्कन्धे त्रयोदशोऽध्यायः ॥

'मृत्युर्देवो यमभ्राता वेनमातामहोऽसुरः । पीडां वेनेति च प्राहुर्वेनोऽसौ पीडनादभूत्॥ इति च ॥ ३९,४० ॥