Bhagavatatatparyanirnaya/C10/S3

भगवानपि विश्वात्मा भक्तानामभयङ्करः ।आविवेशांशभागेन मन आनकदुन्दुभेः ॥ १७ ॥

ततो जगन्मङ्गलमच्युतांशंसमाहितं शूरसुतेन देवी ।

'आविश्य पितरं विष्णुः स्वरूपेणैव मातरम् ।

विडम्बनार्थं लोकस्य निर्जनिश्चाप्यथाविशत् ।

आनन्दमात्रदेहेन जातवत्सम्प्रदृश्यते। इति च ॥ १७,१९ ॥

ब्रह्मभवावूचतुः– सत्यव्रतं सत्यपरं त्रिसत्यं सत्यस्य योनिं निहितं च सत्ये । सत्यस्य सत्यमुत सत्यनेत्रं सत्यात्मकं त्वां शरणं प्रपन्नाः ॥ २७ ॥

'सच्छब्द उत्तमं ब्रूयादानन्दं तीति वै वदेत् ।

येति ज्ञानं समुद्दिष्टं पूर्णानन्ददृशिस्ततः ॥ सत्यशब्दोदितं तादृग्रूपं नित्यं यतो हरेः । सत्यव्रतस्ततो विष्णुः सद्भूतत्रयमुच्यते ॥ त्यं तदन्यत्समुद्दिष्टं तत्परत्वात्तु तत्परः । वेदमुख्यार्थरूपत्वात्त्रिसत्यो भगवान् हरिः ॥ सत्यस्य चोत्तमानन्दज्ञानदातृत्वतः सदा । सत्यस्य सत्यो भगवान्सत्यस्थो जगति स्थितः ॥ जगन्नेतृत्वतः सत्यनेता विष्णुः प्रकीर्तितः ।

अत्तृत्वाच्च तदादानात्सत्यात्मा चोच्यते विभुःइति तन्त्रभागवते ॥

एकायनोऽसौ द्विफलस्त्रिमूल-श्चतूरसः पञ्चशिफः षडात्मा ।

त्वमेक एवास्य सतः प्रसूतिःस्थानं निधानं त्वमनुग्रहश्च ।

'जगद्वृक्षाश्रया ह्येषा प्रकृतिस्तु गुणत्रयम् ।

मूलं मात्राः शिफास्तस्य उत्पित्सुत्वादिकास्तथा ॥ षट्प्रकारास्तु विटपा देवगन्धर्वदानवाः । राक्षसाश्च पिशाचाश्च तिर्यङ्मानुषतस्थुषः ॥ इन्द्रियाण्यस्य पत्राणि द्वारो द्वारो नव स्मृताः । प्रवृत्तं च निवृत्तं च फलद्वयमुदीरितम् ॥ धर्मादयस्त्वत्र रसा मोक्ष एकफलस्य तु । प्रवृत्ताश्च निवृत्ताश्च पक्षिणो द्विविधा मताः ॥ कारणस्य सदा सत्वात्प्रवाहेण च सन्नसौ । न कदाचिन्न भूतोऽसौ न चैव न भविष्यति ॥ स्वतो वा परतो वापि सन्नतोऽसौ जगत्तरुः ।

अस्य स्वर्गादिकृद्विष्णुः सदानन्दैकरूपकः ॥इति च ॥ २८-२९ ॥

बिभर्षि रूपाण्यवबोध आत्मन् क्षेमाय लोकस्य चराचरस्य । सत्वोपपन्नानि सुखावहानि सतामभद्राणि मुहुः खलानाम् ॥ ३० ॥

त्वय्यम्बुजाक्षाखिलसत्त्वधामि्नसमाधिनाऽऽवेशितचेतसो ये ।

'सदा सर्वगुणाढ्यत्वात्सत्ववान् हरिरुच्यते । न तु सत्वगुणात्मत्वाद्यत स्त्रिगुणवर्जितः॥ इति नारदीये ॥ ३०,३१ ॥

स्वयं समुत्तीर्य सुदुस्तरं द्युमन्भवार्णवं भीममदभ्रसौहृदाः ।

'भगवत्पादपोतोऽसौ नान्यपोतसमो भवेत् ।

सन्निधायैव शिष्येषु तदेव प्राप्नुयुर्यतः॥ इति वामने ॥ 'भगवत्पादनौकाया नेयं नौकोपमा भवेत् । तया तीर्त्वा तु तामेव प्राप्य तिष्ठन्ति तत्र यत्॥ इति ब्राह्मे ॥

अतस्तामेव याताः ॥ ३२ ॥

सत्त्वं विशुद्धं श्रयते भवान् स्थितौशरीरिणां श्रेयउपायनं वपुः ।

'विशुद्धसत्वब्रह्मादेः शरीरे संस्थितो हरिः । तेषामादेशमार्गेण वेदाद्यैरर्चयन्ति तम्॥ इति भागवततन्त्रे ॥३५॥

सत्त्वं न चेद् धातरिदं निजं भवेद्विज्ञानमज्ञानभिदापमार्जनम् ।

'सत्वं ब्रह्मादिदेहाख्यं ज्ञानरूपं तमोनुदम् ।

यदि न स्यात्तदा सत्वप्रकाशानुमितो विभुः ॥ यदि न स्यात्परो विष्णुः कथं विद्वज्जना अमुम् । अर्चयन्तीति तत्त्वस्य जिज्ञासुभिरधोक्षजः ॥

कथं ज्ञायेत कस्यापि निर्गुणत्वात्परो विभुः॥ इति तन्त्रभागवते ॥

न नामरूपे गुणजन्मकर्मभिःनिरूपितव्ये तव तस्य साक्षिणः ।

'लोकसिद्धार्थनाम्नः स राहित्यान्नामवर्जितः ।

अरूपोऽप्राकृतत्वाच्च सत्वाभावात्तथाऽगुणः ॥ अकर्माऽक्लिष्टकारित्वान्नित्यत्वादज एव च । अलौकिकार्थसन्नाम्नामनन्तत्वाज्जनार्दनः ॥ अनन्तनामा परमः सुसुखज्ञानरूपवान् । तानि चास्य सुदिव्यानि सुगन्धीनि सुभान्ति च ॥ शुभलक्षणपूर्णानि सुवर्णानि महान्ति च । यदतोऽनन्तरूपोऽसौ पूर्णानन्दादिभोजनात् ॥ बलैश्वर्यसुवीर्यादिपूर्णासङ्ख्यगुणत्वतः । अनन्तगुण एवासौ ते चाभिन्ना गुणा हरेः ॥ परस्परमभिन्नाश्च सर्वधर्माश्च तद्गताः । अभिन्नानि च रूपाणि सर्वाणि जगदीशितुः ॥ प्राकृतस्य तु नामादेरीक्षिता पुरुषोत्तमः । अनामादिवचोभिस्तु स एषोऽर्थोऽनुमीयते ॥ अनामत्वादि चान्यच्च ज्ञानिनां मनसेङ्ग्यते । तेनैव चोह्य एषोऽर्थस्तस्माज्ज्ञेय इति प्रभुः॥ इति ब्रह्मतर्के ॥ देवक्रियायाः प्रतियन्ति भगवत्प्रेरणादेव जानन्ति । 'नामरूपादि विष्णोस्तु न शक्यं ज्ञातुमञ्जसा ।

तथापि तत्प्रसादेन जानन्ति परमर्षयः॥ इति पाद्मे ॥ ३७ ॥

शृण्वन् गृणन् संस्मरयंश्च चिन्तयन्नामानि रूपाणि च मङ्गलानि ते ।

यस्मान्नामरूपादयः सन्ति तस्माच्छृण्वन् गृणन् । क्रियासु क्रियमाणासु प्रेरकत्वेन पूज्यत्वेन च ।

'सर्वक्रियासु कर्तृत्वपूज्यत्वेन जनार्दनम् ।

यो वेत्ति नैति संसारं तत्प्रसादान्न संशयः॥ इति क्रियायोगे ॥ ३८ ॥

दिष्ट्या हरेऽस्या भवतः पदो भुवोभारोऽपनीतस्तव जन्मनेशितुः ।

'खं नाभिश्चरणौ क्षितिःइति भवतः पदो भुवः ।

'पदाद्याश्रयणाद्विष्णोः पृथिव्यादि पदादिकम् ।

तज्जत्वाद्वाथ सादृश्याद्यथानुर्भूमिगं पदम्॥ इति ब्रह्मतर्के ॥ ३९ ॥

न तेऽभवस्येश भवस्य कारणंविना विनोदं बत तर्कयामहे ।

॥ इति श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्यविरचिते श्रीभागवततात्पर्यनिर्णये दशमस्कन्धे तृतीयोऽध्यायः ॥

'अज्ञानादेव मन्यन्ते विष्णोर्जनिमृती नराः ।

स्थितिरूपस्य चान्यस्मात्स्थितिं मोक्षाश्रयस्य हि ॥ स्वेच्छया हि जनिं भङ्गं स्थितिं चासौ करोत्यजः ।

सर्वस्य जगतो यस्मात्तज्जन्मादिः कुतो भवेत्॥ इति च ॥ ४० ॥